Skip to content

De kracht van imperfectie

Soms lijkt het wel of iedereen perfect moet zijn. Mensen etaleren vooral hun successen. Of het nu op verjaardagsfeestjes is of op social media. Als je bijvoorbeeld op Facebook kijkt staan er vooral positieve berichten. En ja, ik doe daar ook aan mee. Helemaal het thema STRALEN nodigt natuurlijk uit voor een blij en positief geluid. En dat is het ook. Maar er is ook meer dan dat.
Waar ik vooral blij van word is als ‘de imperfectie’, de schaduw en de scherpe randjes er ook mogen zijn. Dat is voor mij een belangrijk onderdeel van stralen.
Mensen uitnodigen om er helemaal te mogen zijn.

Daarom werd ik zo geraakt door een artikel in de Volkskrant van 10 mei. Over een wetenschapper die eerlijk vertelde hoeveel mislukkingen vooraf waren gegaan aan zijn successen. Wauw. Dat hoor je niet vaak. Johannes Houshofer werd in 1990 niet toegelaten tot de bachelor Internationale Betrekkingen aan de School of Economics. In 2003 was hij niet goed genoeg voor een promotietraject aan Stanford. In 2013 kreeg hij geen onderzoeksbeurs en werd een artikel van zijn hand afgewezen voor publicatie.
Toch is hij een wetenschapper met grote successen op zijn naam. Zo promoveerde hij, cum laude, als neuropsycholoog en econoom. En kreeg hij ondermeer een beurs voor Harvard.
“Het meeste dat ik probeer mislukt, maar deze mislukkingen blijven vaak onzichtbaar, terwijl de successen zichtbaar zijn.” Ook vertelde hij dat het resultaat van zijn openhartige openbaring was, dat hij nog nooit zoveel media-aandacht had gehad. Zelfs meer dan na zijn wetenschappelijke successen!

Ik merk in mijn coachingspraktijk dat veel mensen kampen met perfectionisme. En dat werkt remmend. Ze maken daardoor niet de stappen die ze eigenlijk willen maken. Als iets van jezelf perfect moet zijn, wat het eigenlijk nooit is, dan is dat als een rood stoplicht. Het houdt je tegen waardoor je in het ergste geval niks doet.
Dan hoor ik bijvoorbeeld “eigenlijk zou ik wel willen bloggen, maar ja, ik kan nog niet goed schrijven.” Of “eigenlijk zou ik wel een presentatie willen geven, maar ja, dat kan ik of durf ik niet.” Vaak zit daar een angst achter om zichtbaar en kwetsbaar te zijn. Maar ook een gevoel van eigenlijk perfect te moeten zijn. “Want ja, andere mensen kunnen het veel beter dan ik! En ik wil niet dat het mislukt.”

Wat zou het leven er makkelijker uitzien als meer mensen tonen dat ze niet perfect zijn. Dat we niet alleen de successen tonen, maar ook de weg ernaartoe.
Zoals de wetenschapper die vertelt dat er voor zijn successen ook veel dingen zijn mislukt en verzoeken waren afgewezen.
Voor Olympische turnkampioen Epke Zonderland is durven te falen een belangrijk onderdeel van zijn succes. Epke zegt in het boek de Kunst van het Stralen: “Dat ik zover gekomen ben is door talent, durf en de bereidheid om te falen.”

Kwetsbaar durven te zijn brengt je verder. Zelfs Adèle heeft nog last van podiumangst en faalangst voordat ze optreedt. Hoe menselijk is dat! Ze wordt er in mijn ogen alleen maar beter door. Durf jij kwetsbaar te zijn? En de kracht van je kwetsbaarheid te omarmen? Sta jij mislukkingen toe? Je wordt er alleen maar sterker door.

Inspirerend? Deel dit bericht!

Laat een reactie achter





Scroll To Top